W mediach

Juliusz Erazm Bolek w Polskim Radio 24

Dzień Wszystkich Świętych oraz Zaduszki to czas szczególnej refleksji nad przemijaniem. Poezja, jako głos uczuć, w wyjątkowy sposób artystycznie wyraża smutek, ale także zachowuje pamięć o tych, którzy odeszli i pozwala ukoić ból po ich stracie.

Poezja to w najogólniejszym ujęciu całokształt działalności poety i owoce jego pracy, ale jest to zbyt płytkie ujęcie tematu. Utwory poetyckie są czymś więcej. Wyrażają namiętności targające autorem, ale także jego refleksje odnośnie ważnych zagadnień moralnych, etycznych lub filozoficznych. Dla jednych poezja to dzień powszedni, a dla innych to wielkie święto.

– Są ludzie, którzy sięgają po poezję incydentalnie, a są i tacy, którzy sięgają po nią regularnie. Bardzo możliwe, że ci sięgający incydentalnie robią to w wyjątkowych chwilach, jak np. 1 listopada. W takich momentach zwykle sięga się po utwory refleksyjne, podejmujące tematykę przemijania. Z poezji można się także czegoś dowiedzieć – mówił w PR24 Juliusz Erazm Bolek, poeta, laureat Nagrody UNESCO w dziedzinie poezji współczesnej.

Poezja to nie tylko emocje. Można z niej zaczerpnąć wiele nauk przydatnych w życiu. To nie tylko informacje o bycie doczesnym, ale także refleksja nad kwestiami ponadczasowymi, często dotyczącymi wieczności. Najwspanialszą cechą poezji jest jej wieloznaczność, zwłaszcza w kwestii śmierci w szczególnym dniu jakim jest 1 listopada.

– Generalnie ludzie boją się śmierci albo wydaje im się, że się boją. Według mnie nie boimy się samej śmierci, lecz umierania, które jest cierpieniem, bólem, niemocą, świadomością niezrealizowania czegoś. To jest strefa umierania. Drugi moment potęgujący przekonanie o śmierci to tęsknota tych, którzy pozostali wśród żywych za tymi, którzy odeszli – powiedział Gość PR24.

Wobec śmierci wszyscy są równi i nikt od niej nie ucieknie, jednak każdy może w jakiś sposób przygotować się na jej nadejście. Od nas zależy czy powitamy ją w spokoju z otwartymi rękami, pogodzeni z nieuniknionym następstwem życia, czy w panicznym strachu będziemy wypatrywać kresu naszych dni, odraczając wszelkimi możliwymi sposobami dawno już zasądzony wyrok.

Posłuchaj

zpk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *